Montie + De Avondkapper

MONTIE en de MUSEUMNACHT 2012

2012-02-13T22:31:00.000+01:00

Voorbij de vrije meningsmaak

Montie en zijn troupe doen een recordpoging de goede smaak vóór te zijn.

Gedurende deze nacht zullen zij in rap tempo tenminste honderd bezoekers in verbijstering achterlaten. De nieuwe mijlpaal wordt gepasseerd door buiten de zintuiglijke ervaring te treden.

Maak dit mee.

Alleen hier word je een ervaring armer!

Anne Karin ten Bosch (DeCeremoniemeester), Conny de Vugt (DeAnimator), Tineke de Lange (DeSmaakmaker), Montie Middelkoop (EenHoofd), Eva van Welzenis (HetIngrediënt), Romana Vrede (HetOptie-ingrediënt) en Michel Banabila (HetGeluid).

2011-09-29T12:32:00.006+02:00

Teveel aan Uw Hoofd?

2011-09-20T19:42:00.000+02:00

O N T L O K K E N D

MONTIE PERFORMT OP DE NACHT VAN DE KAAP

2011-08-31T00:26:00.003+02:00

Zaterdagavond 3 September 2011

Na 24.00 uur:

Taxitellerkapper!
in literair cafe: Tsjechov,
Deliplein Katendrecht

Ben jij een ervaren kapper/-ster op zoek naar meer?

2011-08-29T13:00:00.000+02:00

Zoek je een mogelijkheid om creatief te groeien, meer te verdienen, en zelfstandig te werken in hartje Rotterdam?

Ik zoek een kapper/-ster die minimaal drie jaar ervaring heeft en open minded is.

In het culturele centrum van Rotterdam werk ik op kleinschalige basis met natuurlijke producten in mijn 'knipatelier'.

Ik zie het kappersvak als vormgeving, en als het ontdekken van schoonheid.

Nieuwsgierig?

Neem contact met me op.

2011-06-21T21:21:00.009+02:00

VAN MOND TOT MONTIE

2011-03-30T13:59:00.004+02:00

Museumnacht 2011 / Montie

2011-03-04T08:31:00.001+01:00

2011-02-14T22:34:00.004+01:00

2010-12-16T18:56:00.009+01:00

Goeie Dag
en
Avondkapper

Nieuw Jaar
Nieuw Klimaat
Nieuw Kapsel!!

Expositie

2010-12-09T13:46:00.001+01:00

Tot april te zien bij Montie
Er hangt inmiddels nieuw werk van deze kunstenares!

Werk van Lea Nieuwenhof

Voor meer werk: www.leanieuwhof.info

Wij knippen:

2010-10-18T13:59:00.002+02:00

O N T L O K K E N D

2010-09-23T14:08:00.000+02:00

2010-09-16T09:48:00.011+02:00

"de Avond van het Verlangen"
Zaterdagavond 2 oktober vanaf 20.00 uur

Doe een persoonlijke wens

tijdens een gratis opknap-knipbeurt,

terwijl een cellist en een operazangeres improviseren

op je persoonlijkheid en je wens !

Bij Montie + De Avondkapper komt je wens uit. Niet uw wens qua coupe, maar het is veel groter en het gaat veel dieper: je wens in het leven.

Tijdens de Museumnacht en de Wereld van Witte de With hebben mensen bij Montie wensen gedaan. Op een briefje geschreven, belandde deze wens samen met een pluk haar in een envelopje.

Een willekeurige andere persoon ontving deze wensenvelop en deed op zijn beurt een wens. Zo is een heel netwerk van wensen ontstaan.

Tijdens De Avond van het Verlangen schept Montie de atmosfeer om deze wensen uit te laten komen. Kom die avond naar zijn kapsalon: ontvang een wens en doe een wens. Natuurlijk moet je er op je paasbest uitzien als je in contact komt met je wens.

Iedere wenser krijgt daarom een gratis opknap-knipbeurt. Tijdens het knippen improviseren een cellist en een operazangeres op je persoonlijkheid in combinatie met je wens. De muziek legt zo een verbinding tussen wenser en wens.

Heb je dus ooit zo'n wens gedaan, of wil je er een doen, kom dan langs. Wil je alleen kijken hoe het in z'n werk gaat, kom dan ook!

Je kan ook meehelpen een wens van iemand anders uit te laten komen. Je wordt dan gratis geknipt in combinatie met een wens van iemand anders.

Blijf je die avond thuis, kijk dan die zaterdagavond om 22.30 op de site. Dan kom je er achter wat je moet doen om je wens, en de wens die je hebt ontvangen, uit te laten komen.

Heel Wensend Rotterdam zal zich erop gerichten.

Een bijzondere avond waarop cultuur en metafysica worden verbonden.

De Avond van het Verlangen

Zaterdagavond 2 oktober vanaf 20.00 uur

Montie + de Avondkapper

Gouvernestraat 271

3014 PM in Rotterdam

010 4362630

Witte De With Wereld Wensen

2010-09-13T09:23:00.026+02:00

De wensen van de museumnacht
zijn het het universum ingegaan,

en allen in goede gezondheid aangekomen.

Ze zijn onder de mensen

Voor alle wensen-krijgers en alle wensen-gevers:
Kijk vanaf 17 september op deze site om te weten wanneer we de wensen uit gaan laten komen

Hou deze site in de gaten:

ER GAAT ZEER BINNENKORT IETS MET UW WENS GEBEUREN!

WittedeWithWereldWensenMensen

2010-09-09T18:07:00.013+02:00

Montie heeft zaterdag 11 September , de museumnachtwensen uitgedeeld op de Witte de Withstraat , en nieuwe wensen ontvangen. Hier een verslag

Zaterdagmiddag had ik nog geen idee wat ik zou gaan doen zaterdagavond.

Wensen opplakken op lantarenpalen en fietssturen, was het idee.

Nee, het worden fietssturen. Dan weet ik zeker dat er naar gekeken wordt.

Later op de middag: Nee, ik ga ze geven aan mensen op straat. Yes.

. . . maar dan kunnen ze net zo goed zelf weer een wens doen.

(en weer was er zaterdagmiddag een brainstormklant, die me de juiste denkzetjes gaf)

16,45 uur. Jeetje dan moet ik snel nog wenszakjes kopen.

Stageleerling Remona de hele stad door laten crossen.

Net op tijd nog zakjes om wensen met plukjes haar in te doen.

Om zes uur met de laatste klanten (vrienden van mij) gegeten. Man, vrouw en kind. Daar zit ik te eten met m'n zieke kop , een idioot weekend voor de boeg .

En ik wil alleen maar naar bed. Kan niet eens sociaal doen tegen de meeeters.

Na het eten: Oke! Jasje aan. Geen zin en tijd meer om mijn overal, die ik tijdens de museumnachten draag, thuis op te gaan halen.

(Als ik dan toch weer performance-achtig ga werken zou dat nog een idee zijn. Te veel gedoe.

Er ligt op de zaak een colbertje, dat wel werkt. echter moet ik heel mobiel zijn, en overal systematisch m'n spullen hebben zitten.

Notabene zijn mijn borstzakjes dichtgenaaid.

Heb ik alleen maar drie zakken om snel en efficient dingen uit te halen en in te stoppen. 2 zakken en een binnenzak.

De oude wensen, nieuwe zakjes, wenspapiertjes, een schaar, plakband, pennen . . Opletten dat ik die pennen niet direct al kwijt ben.

Als een krijger ga ik te werk in m'n denken: "Voorbereiding!" Daar win je de oorlog mee.

Maar ik heb te weinig zakken.

Spullen om later m'n zakken mee bij te vullen doe ik in een rugtasje: Een voorraadje zakjes, A4tjes, waar ik papiertjes van scheur om nieuwe wensen op te schrijven. de bulk oude wensen . .

Ik voel hoe ik mijn koorts onder controle lijk te hebben, omdat ik een performance ga doen. Mensen tegemoet ga treden. Een communicatie uitwisseling ga beginnen, die alleen maar leuk, liefdevol en belangeloos is. Het idee om het idee.

Ik wordt helemaal rustig en ervaar een enorme vrijheid.

Dan stap ik op de fiets en rijdt langzamerhand de enorme drukte in. Kan nauwelijks m'n rijwiel kwijt, en ervaar een lekkere positieve sfeer.

Als een duik in een zwembad verdwijn ik in de menigte.

Eens kijken of de mensen uberhaupt willen luisteren naar me.

Spannend. Ik moet nog wel in m'n rol komen.

Ik oefen op de eerste mensen. Een man en een vrouw. Verwarring als ik zeg: "Mag ik U een wens geven".

Neiging om door te lopen. Argwaan.

Toch, door de kunstsfeer "(je kan alles verwachten") wordt me een nanoseconde het voordeel van de twijfel gegeven.

Hoe benut ik die tijdsspanne? Hoe kan ik timen? Hoe stel ik me mentaal op?

Word ik rustig in die seconde,? Time ik laat? Om een soort aandacht-vacuum te trekken?

Of benut ik het door spanning, en praat ik er zoveel mogelijk op in?

Het is meer dat ik, tot m'n verbazing, gade sla hoe ik aan het spelen ben, improviseren, proberen, mislukken, succeshebben met deze seconde.

Alsof deze seconde niet uit tijd bestaat maar uit ruimte. Waar ik rond kan kijken of er nog iets, een gereedschap, te vinden is om contact te maken.

Een ruimte waar geen tijd bestaat.

Een kubusachtige nanoseconde waar ik rustig kan vertoeven, en zien of ik nog iets tegen kom wat handig is , voor het volgende nanokamertje.

Ik zie de deur al: Daar moet ik heen straks. Eerst hier doorheen en in de gauwigheid alles wat ik tegenkom, om deze mensen te bereiken, in mn zak stoppen.

Ik zie wat ik vaker zal zien deze avond: Een opklaring in de ogen.

Van verwarring en afhoudendheid, verrassend snel naar een warmte, een opklarende zon wordt naar me toe geschenen.

Ze begrijpen het. Nog sterker ( ook dat zal ik meer tegen komen): Ze lijken het beter te snappen dan ik zelf.

Ze zie de schoonheid van het idee. De schoonheid die ik zelf nog niet eens zie op dat moment.

Of laat ik zeggen, die ik op dat moment pas zie door de blik in hun ogen.

Ik heb alleen maar het idee gekregen, en doe dit alleen omdat et te leuk is om het niet te doen.

Maar wat er gebeurt die avond, is dat de mensen die ik tegemoet treedt, mij de scchoonheid van het gebeuren laten zien.

Omdat ik hun reacties zie. Wat ze ervaren op dat moment aan vrijheid en fascinatie. En ja, ze willen zelf ook graag een wens doen.

( De vrouw altijd eerst, en de man later. Als hij zich later pas realiseert dat hij het leuk vindt. En het kind, wat van alles te wensen vindt, na lange tijd hem weer tegemoet treedt.)

Ik haal pennen te voorschijn. . Er vallen papiertjes op de grond.

Doe een graai in de rechterzak, waar ik de zakjes en papiertjes, en pennen in bedacht had.

Het enige waar blijkt systeem in te zitten, is dat consequent alles steeds door de war ligt. Met de pennen, schaar , enzovoorts.

Ik loop achter, constant op de grond vallende, zakjes aan.

Met m'n ene hand vol met papiertjes en pennen, de andere met een schaar (van 500 euro, dus niet laten vallen), en oude museumnachtwensen, die ik allemaal op dat moment niet nodig heb. Maar toch uit een van m'n spaarzame zakken moet halen, om nog iets anders in die zak te zoeken.

Wat toch in de ander zak bleek te zitten.

Chaos alom.

Het schiet door me heen dat het zo een clownsact op een kunstmanifestatie zou kunnen zijn. Maar ik voel me alleen maar dom en onhandig.

Vooral als ik prachtige vrouwen aanspreek, die zich, met zo'n festival, enorm sexy aangekleed hebben. En waarvan ik de meewarige blik al op m'n rug voel als ik weer eens al struikelend, achter een vallende pen, of direct maar achter 5 wegwaaiende papiertjes aanren.

Ik merk dat een lege plek, waar mensen van de ene drukte naar de andere slenteren, het beste werkt.

Steeds weer die verwarring, die seconde.

(behalve van de 2 geblondeerde dames, die met de vanzelfsprekendheid van professionele "the secret"lezers, het "niet-toeval" toelaten, en "zie je wel" tegen elkaar zeggen. Blijkbaar hebben ze net hun hartstochtelijk verlangen uitvoerig met elkaar besproken, en ben ik hun bewijs van: "Als je maar wilt" )

Soms totale argwaan die een mooie combi laat zien van : rustig doorlopen, geen aandacht geven, maar alle moleculen er op gericht, mij totaal in de gaten te houden, als ik zo-iemand aanspreek.

Heel erg intensief mij niet opmerken, zo iets .

Het meest kwam dat, opvallend genoeg, voor als mensen wegliepen van een DJ, die dance en house liet horen.

Maar verreweg de meeste mensen reageren open. Ik begin het leuk te vinden, dat er bij iedereen een zichtbaar moment is, van bezinning: Wat is er hier aan de hand? Van beoordeling, en [positieve uitkomst. Ik heb dat nog nooit zo sterk ervaren: iedere seconde van dat proces gade mogen slaan.

Waarschijnlijk werd ik me er steeds meer bewust van, omdat het zich de hele avond herhaalde.

Nu zie ik hün ruimte, waar ze de tijd nemen te ontdekken, wat hier aan de hand is.

Hun kubusvormige seconde.

Maar wat ik niet had kunnen bevroeden is, dat er nog een nivo hoger was:

Dat de festivalganger de diepgang van het gebeuren ervaart, en mij die diepe laag laten zien, in de blik van hun ogen, (en wat ze erbij zeggen). Waardoor ik besefte waar ik mee bezig ben:

In de eerste verwarring die ik aantrof bij de mensen die ik aansprak met: "Wilt U een wens van mij" , vervolgde ik meestal met de zin (als een speer in een vacuummoment gestoken): "Dit is een intieme, zeer persoonlijke wens van iemand,

Die krijgt U zo maar van mij.

Een serieuze, hartstochtelijke wens.

U kunt ermee doen wat U wilt.

Weg gooien. Houden. U bent verantwoordelijk !

Ja hoor. U mag hem openmaken. Hij is helemaal van U.

Ik zou denken dat het niet terzake doet, wat de wens is. Maar U kan hem open maken.

Ik zou hem koesteren, als ik U was. Een serieus en intiem verlangen van iemand.

Zorg even goed voor deze wens die U nu krijgt, als ik voor Uw wens zal zorgen, die U mij geeft"

(Prachtig dat men het vraagt of ze hem open mogen maken. Op dat moment wordt de verantwoordelijkheid al gevoeld).

De blik in de ogen wordt nu heel aandachtig. Men kijkt mij aan, en probeert zich te realiseren wat er aan de hand is.

Dat moment vind ik zo mooi. Zo open, serieus, en aandachtig kijkt met naar mij, dat ik het ervaar als een moment van intense communicatie.

Ik probeer met mijn blik te laten zien wat ik bedoel.

En wat ik hen geef.

Zij ontvangen die blik en ontvangen hem (Ook weer in een nanoseconde). Zo totaal open.

Geen angst, geen argwaan.

Ook geen conclusie!

Een moment van gezamelijk onderzoek.

Wie ben jij?

Wat geef je mij?

Wat ontvang ik?

Wat geef ik jou? . . . op dit moment

Als de conclusie er dan is, is dat ook een warm bad.

Maar het moment ervoor, ervaar ik als diepste communicatie.

Nog geen oordeel, ook geen positief oordeel.

En dan dus: zo'n 2 a 3 keer op de avond: De sensatie van dat men mij de diepgang van de actie laat zien.

Ook weer een blik.

Een blik die mij aankijkt, maar eigenlijk een prachtig idee ziet, en kijkt naar wat hij zojuist ontvangen heeft.

Namelijk een vergezicht: Een netwerk van mensen in Rotterdam. Volkomen onbekenden, die een persoonlijke intieme wens hebben gedaan, en die andere onbekende mensen dan krijgen (waarvan "ik" er een ben). En die mensen doen dan weer een wens.

"Ik" zit in dat netwerk, dat enorme contrast van: - onbekende anonimiteit, en -meest intieme hartstochtelijkheid van allerlei individuen.

Datgene wat ons echt verbind, namelijk dat we allemaal hetzelfde willen (niet letterlijk hetzelfde wensen, maar allemaal onze verlangens koesteren).

En in dit geval oprecht een serieus samen koesteren.

Zonder het evetueel te hoeven weten van elkaar. (Mag wel, maar is niet van belang).

Het besef van het netwerk is al zo interessant.

Dit zag ik in een flits voorbij komen, in een, op dat ogenblik, lucide blik.

Ik had het allemaal niet kunnen bedenken

Een derde blik liet me zien hoe totaal positief, en ook weer zonder argwaan, zonder angst (en andere dingen die we nu in Nederland nu even ervaren) dit moment was.

Hoe de vrouw in kwestie haar verlangen deelde met andere verlangens van mensen die ze niet kende, en hoefde te kennen om te weten dat die verlangens, net als de hare, geen angst of negativiteit bevatten.

Wat een vrijheid gaf dat idee. Haar en mij. Ook dat was een blik, die dat vertelde.

En ik was onder de indruk.

Dat ik medium van dit idee mocht zijn, ervoer ik als een gloed die me zoveel energie gaf, dat ik in ieder geval van m'n koorts en beginnende verkoudheid af was.

Ik werd aangekeken door een spanjaard, die zei, terwijl hij de museumnachtwens tegen zijn hart drukte: Deze ga ik nooit openmaken.

Ik hang hem boven mijn bed en ga hem inderdaad koesteren. Ik vind het prachtig . Dank je wel.

Hij besefte niet dat ik hem moest bedanken.

Eventjes een mooi voorbeeld dat het publiek de kunst maakt, en niet de kunstenaar. Of laat ik zeggen: Kunst wordt pas geboren op het moment dat de ontvanger het begrijpt. Communicatie dus

Zaterdagavond 3 uur naar bed

half 8 op. Plantenkleurworkshop met stageleerling Remona

Je blijft kapper , he?

Gelukkig maar.

Met dank aan Cat voor de inspiratie om dit te schrijven

Compilatie MuseumnachtPerformance 2010

2010-05-14T15:07:00.011+02:00

Hier een impressie van de

Museumnacht knipperformance

op 5 maart 2010,

met "eervolle vermelding" (zie ergens hieronder)

druk vooral op full screen: de kwaliteit is goed

1e literaire avond bij Montie

2010-05-14T14:41:00.007+02:00

Dinsdagavond 11 mei,

1e Salon Van De Verloren Haren

Stilte, ontroering en hilariteit.

Grenzeloze hartstocht van Gelukkige Kaplaarzen

Ernest van der Kwast droeg voor uit eigen werk

Mirjam Leenhouts zong en speelde en

de koortsige kapper knipte

klik hier voor een verslag van een van de verloren voorbijgangers

2010-05-10T08:58:00.011+02:00

Dinsdagavond 11 mei

presenteer wij bij het knippen zonder afspraak:

DE SALON VAN DE VERLOREN HAREN

met muziek van Gelukkige Kaplaarzen

en voordrachten van Ernest van der Kwast

van 20.00 tot 22.00 uur

Entree Gratis
Er wordt geknipt!

2010-04-18T21:40:00.013+02:00

Heeft U nog wensen?

U kunt "hem doen" bij Montie

Zet hem bij uw boodschappenlijstje,
als U toch in de buurt moet zijn

De kapper zal een plukje haar van U erbij doen,
en op de ruit bij de anderen hangen

Het blijkt dat er veel mensen nog een wens willen doen,
dus gaan we na de Museumnacht door!

U bent allen welkom om hem (haar?) erbij te hangen.

ZO LANG DE VOORRAAD STREKT

Als U ook geknipt wordt, wordt er geen geknipt haar gebruikt om bij de wens te doen.

Montie zal dan apart voor de wens nog een plukje afknippen

De naam komt er niet bij, dus anoniem en trouwens niet zichtbaar.
Echter wel DNA in de vorm van haar
zodat de wens in de fysieke realiteit komt.

Let op wat U wenst. Aangeraden wordt secuur en exact te formuleren.

Zie hieronder meer over deze actie

&&&&&

2010-04-18T21:17:00.013+02:00

Montie en de Avondkapper heeft voor de deelname
aan de Rotterdamse Museumnacht 2010

een eervolle vermelding gekregen.

Het Juryrapport:

De eervolle vermelding is voor Montie + de Avondkapper, die de kappersschaar had ingezet als muziekinstrument.
Tijdens het knippen van bezoekers, al was het maar een lokje klonk de versterkte schaar als een jazzinstrument in een jamsessie.
De plukjes haar werden samen met een wens van de bezoekers in zakjes verspreid door de stad opgehangen.
De jury was vol lof over dit intieme en eenvoudige maar meesterlijke initiatief in een ultieme sfeer!

museumnacht 2010

2010-03-23T23:07:00.002+01:00

Foto's Montie's Museumnacht 2010

van P.J. Anjes Gesink die de live-fotografie deed

Af en toe zal ik nieuwe plaatsen

2010-03-11T00:11:00.001+01:00

2010-03-11T00:09:00.005+01:00

De wensen (het zijn er 113) hangen nog een kleine week aan de etalageruit daarna gaan ze de stad in. Je kan ze dan vinden aan lantarenpalen, bankjes, bomen, gevels, stoeptegels (misschien wel hier en daar een fietsstuur) enzovoorts

2010-02-02T20:06:00.003+01:00

Dank iedereen die langs geweest is in de museumnacht

KIM had helaas een keelontsteking, en kon niet komen. Ze heeft de dagen van te voren ook al optredens moeten afzeggen, en het was tot op het laatst spannend of ze op tijd weer bij stem zou zijn.
Maar wat een vervanging!: de Gelukkige Kaplaarzen vormden met haar gedichten en aanwezigheid een prachtige drieeenheid met pianist Sebastiaan Koolhoven en audioschaar Montie
Er werd "live" gefotografeerd: foto's waren direct op scherm zichtbaar. Binnenkort hier te zien.
Iedereen kon een wens opschrijven, en samen met een eigen plukje haar in een zakje doen. Wensen, wensen tegen de etalageruit op!
.Ze blijven nog een weekje hangen. Daarna verspreiden de wensen zich door de stad en kunt U ze overal tegen komen.

2009-12-27T12:56:00.003+01:00

-------------
(TIJDELIJK IN REPARATIE MAAR BINNENKORT WEER:)

Er hangt een nieuw kunstwerk van Honza Svacek bij Montie, dit is een interactief werk dat gezichten scant, herkent en vergelijkbare gezichten uit vorige opnamen toont. (Zoals altijd bij kunst zegt deze beschrijving ook weer eens niets: Kom het zelf zien!)

Uw gezicht wordt tot nauwelijks herkenbaar geabstraheert, waarbij alleen de unieke lijnen van het gezicht in tact blijven, en dus toch uw gezicht als uniek herkenbaar van Uzelf blijft,

Aanschouw de essentie van uw uiterlijk!

Een waardig kunstwerk voor bij de kapper,

die tenslotte het innerlijk wil blootleggen in het uiterlijk.

Meer weten? klik hier

2009-11-28T00:11:00.001+01:00

Gelukkige Kaplaarzen/ Mirjam januari 2010

Bij de Kapper 1

..Verloren in de kappersstoel

Hoofd vol oude gedachten

Verknipt en vergeten

Vergeeld en versleten

Hij draait dwingend zacht

Mijn hoofd naar benee

De kappersheer zit daar niet mee

Is zich van geen kwaad bewust

Dat hij verse gedachten

Bij mij omhoog haalt

En wakkerkust.

Gelukkige Kaplaarzen- Mirjam Leenhouts 2010

Bij de Kapper 2

..Een aai, een aai

Van mijn kapper

Hij doet zijn werk.

Goed.

En gedreven.

Met een rust van een eilandbewoner bij een Kaspische zee.

Hij stoffelt en roffelt.

Kijkt vanuit mijn linkervleugel.

Kijkt vanuit mijn rechtervleugel.

Naar mij.

Ik zwijg luidruchtig.

En hoop dat hij door

Mijn haarwortelen heen,

Vraagt of ik ook

Nog gewassen moet worden..

2009-10-18T23:21:00.000+02:00

Wij voeren sinds kort:

PURE

Ee nieuwe haarproduktenlijn, de eerste die biologisch verantwoord is, en een eco-keurmerk heeft

De produkten bestaan uit verfijnde natuurlijke ingredienten, zoals zuivere essentieele olien

PURE Shampoo

PURE Styling

PURE Serum

Eco produkt

Link naar PURE

Kleurtje in je haar? Wat te kiezen!!!

2009-10-11T23:39:00.002+02:00

Wat is nou het praktische verschil tussen conventionele en natuurlijke haarkleuring?

Er zijn grofweg 4 mogelijkheden om je haar te kleuren

A. Blonderen

B. Spoeling:

C. Verving

D. Natuurlijke kleuring (henna)

A. Blonderen:

1. Je haar wordt lichter (er wordt eigenlijk geen kleur toegevoegd, alleen maar weggenomen )

2. Je krijgt een uitgroei

3. Je haar wordt droger

4. Men kan een kleur toevoegen, door een spoeling of een henna over het geblondeerde haar heen te zetten.

( Bijvoorbeeld: Je hebt je haar geverfd en je wil toch lichter haar, maar zo gezond mogelijk, dan kan je plukjes blonderen over het geverfde haar, om daarna over het geheel een natuurlijke haarkleuring te zetten ( Hierdoor krig je een maximum aan effect, en loopt het haar zo min mogelijk schade op)

B. Spoeling:

1. Dit kan alleen als je niet lichter wilt, maar alleen zelfde kleurhoogte of donkerder

2. Je krijgy geen tot weinig uitgroei (want de kleur vervaagd)

3. Je haar blijft praktisch zelfde kwaliteit, niet gezonder en niet droger, ook na het vervagen.

4. Kan over ongekleurd, geblondeerd, gespoeld haar en over een natuurlijke kleuring

5. Praktisch 100% dekking

C. Verving:

1. Je haar kan hiermee lichter gekleurd worden (Overigens niet op: al geverfd haar), maar uiteraard wel donkerder gekleurd of zelfde kleurhoogte blijven (de kleur vervaagd op den duur)

2. Men krijgt een uitgroei ( ook na het vervagen, want er blijft een lichtere kleur dan de oorspronkelijke over)

3. Het haar wordt droger, naar mate vaker kleurt wordt het haar slechter van kwaliteit.

4. Er kan henna en spoeling overheen. Deze chemische verf kan zelf over ongekleurd haar, een spoeling, geverfd haar heen, .Niet altijd over een natuurlijke kleuring Over al eerder geverfd haar kan je het niet lichter verven)

5. 100% dekking

6. Veel contrast tussen nieuwe kleuren mogelijk. (plukjes, streepjes, licht/donker)

7. "Metalieke" uitstraling

D. Natuurlijke kleuring (henna):

1. Men kan alle kleuren nemen (van blond tot praktisch zwart) op dezelfde oorspronkelijke kleurhoogte of donkerder, (om lichter te gaan: eerst blonderen)

2. Uitgroei alleen storend op erg grijs haar bij contrasterende kleur

3. haar wordt beter, gezonder, dikker, glanzender voller, elastischer, Naar mate vaker gekleurd steeds meer kwaliteit

4. Als je geen andere kleur wilt kan je kleurloze henna gebruiken, als kuur, dan word je haar blijvend gezonder met je eigen kleur

5. Hoe warmer hoe meer dekking ( koele kleuren kunnen ook 100% dekken, bijvoorbeeld door 2x kleuring)

6. Kan over alle vormen van natuurlijke verf en chemische verf heen gekleurd worden. ( Er kan niet altijd een verving over de natuurlijke kleuring heen)

7. Van nature krijg je een zachte transparante uitstraling

Als U vragen hierover hebt: bel of mail gerust: avondkapper@gmail.com

2009-09-03T22:48:00.000+02:00

-----------------

Kappers gezocht, kappers gezocht

2009-08-31T22:30:00.000+02:00

Kappers gezocht, kappers gezocht,

wil je knippen? heb je ervaring?

Bel me, ik heb serieus creatief werk voor je

Eventueel parttime

Bel 010 4362630

one piece of Bach a day keeps the doctor away

2009-08-16T23:09:00.001+02:00

2009-07-01T21:46:00.002+02:00

Tijdens zijn kappersbezoek wees Dennis, lichtman bij Lantaren/Venster, mij op dit staaltje hoge cultuur: een Australische dansvoorstelling waarin werkelijk "zwart licht" geprojecteerd wordt, kijk goed: het is geen schaduw

2009-06-26T18:27:00.002+02:00

HAIRSOUNDS 6

EEN ONDERZOEK NAAR HET GELUID VAN HAAR, (waarbij schaar en scheermes en haar via contactmicrofoons is versterkt en geloopt) GERENOMEERDE JAZZMUSICI ALS ASTRID SERIESE EN TOETSENIST SEBASTIAAN KOOLHOVEN (Uit de band van Wende Snijders) IMPROVISEREN OP HET GELUID VAN HAAR.

Een videocompilatie van Monties multimediaperformance tijdens de museumnacht op 1 maart 2008 als audiokapper:

Compilatie MuseumnachtPerformance 2008

2009-06-26T18:20:00.001+02:00